فرهنگ شهداء
ساعت ۱۱:۱٦ ‎ب.ظ روز ۱۳۸٦/٧/٢۱  کلمات کلیدی:

فرهنگ شهداء

 

 

فرهنگ شهادت با منفعت طلبی در تضاد آشکار است ،

و شهدای زنده هیچ وقت رضای معشوق را با منافع زود

 گذر دنیوی تبادل و معامله نخواهند نمود.

 

عاشق هیچ وقت به وصال نمی اندیشد که وصال نیز جزیی از

 

 منافع او میباشد ؛ بلکه عاشق حقیقی رضای معشوق را می

 

طلبد، حتی اگر در هجران نهفته باشد.

 

 

عاشق حق انتخابی برای خود قایل نیست ، بلکه به انتخاب

 

معشوق گردن می گذارد و هرچه او بخواهد عمل می کند.

 

فرهنگ عاشقی از خود گذشتن است تا مرحله بی نهایت ،

اینگونه افراد منتخب معشوق هستند ، نه انتخاب کننده یار!

 

 از این رو است که عاشق طالب عقبی هم نیست که در این

 

 صورت حکم مزدوری دارد.

 

عاشق طالب مولاست و مطلوب او، عاشق تنها رضای معشوق

 

 را می طلبد و به این نکته ایمان دارد که ( که دوست خود روش

 

 بنده پروری داند)؛ با این اوصاف عاشق باید در آزمونی سخت و

 

 مبارزه ای نفس گیر با دیو هفت سر نَفس خود به کمالی برسد

 

 تا مورد انتخاب قرار گیرد.

 

 از آنجا که شهادت نعمتی است که نصیب مردان خدا می

 

 گردد،شهید انتخاب می شود؛ و این انتخاب همان اختیاری

 

 است که خداوند به انسان داده است( سوره آل عمران، آیه

 

140:این روزگار را به اختلاف احوال میان خلایق می گردانیم

 

که مقام اهل ایمان به امتحان معلوم شود. تا از شما آن را که

 

ثابت در دین است، گواه دیگران کند).

 

با این توصیفات نتیجه می گیریم : حرکت، جنبش ، فعالیت،

 

بالندگی، استقلال فرهنگی و سیاسی و نظامی در هر ملت و

 

هر جماعتی متناسب است با گسترش روح شهادت و شهادت

 

 طلبی در آن کشور و جماعت. و معمولاً کمی یا ندرت روح

 

شهادت طلبی ( خواه فردی یا اجتماعی) ، و یا به عبارتی

 

شهدای زنده در هر جامعه ای ، ارتباط مستقیمی با استبداد

 

پذیری آن جامعه خواهد داشت.

 

 

 با نگرش بر مطالب معروضه، کلمه شهید تنها منحصر به

 

کشتگان راه خدا نمی شود؛ بلکه می تواند به اشخاص زنده نیز

 

 اختصاص یابد. یعنی طبق فرمایشات امام علی (ع) : زندگانی

 

این انسانها در چنین حالتی، شهادت مداوم و همیشگی است.

 

اینان شهیدان زنده ای هستند که منتظرند تا تکلیف و رسالت

 

 خویش را در راه خدا به اتمام رسانند. اینگونه افراد تا زنده

 

هستند شهیدند و پس از آن چراغ راه هدایت بشریت علی

 

ایحال ترویج فرهنگ ناب عاشقی که باعث گسترش و افزایش

 

شهدای زنده در جامعه می گردد، می تواند عاملی در جهت

 

 شکوفایی استعدادهای الهی وگسترش فرهنگ ناب عاشقی

 

در کشور شد. این فرهنگ بدلیل آنکه از منفعت طلبی به دور

 

است، و شهید منافع دنیوی خود را هیچ وقت مد نظر ندارد،

 

باعث می شود تا کلیه امور در مدار توجه به معشوق عالم

 

هستی قرار گیرد. در چنین حالتی ، مشکلات جوامع مختلف

 

 مانند: سوء استفاده از قدرت، فساد و ارتشاء، فحشاو عملاً

 

مجالی برای بروز پیدا نمی کنند. اگر متولیان اداره هر جامعه ای

 

 که وظیفه خدمت رسانی به مردم را بر عهده دارند، خود شهید

 

 زنده ای باشند، آنگاه آن جامعه به سمت پیشرفت گام بر می

 

 دارد. و به تبع آن آحاد مردم آن جامعه با الگو پذیری از متولیان

 

امر ، خواه نا خواه به سمت فرهنگ عشق و ایثار گرایش پیدا

 

خواهند نمود. گسترش این فرهنگ بیمه نمودن جامعه از گزند

 

مطامع سلطه گران جهانی خواهد شد. ولی اگر فرهنگ شهید

 

 در جامعه حکم فرما نباشد، و هر فردی تنها منافع خود و

 

خانواده اش را در نظر بگیرد؛ آنگاه شاهد اضمحلال جامعه

 

خواهیم بود. زیرا تنها منافع فردی ملاک تصمیم گیری ها خواهد

 

 بود. و چه بسا برای نیل به اهداف شخصی ، کلیه منافع

 

عمومی نیز به قربانگاه برده میشوند. شاید بروز برخی

 

چالشهای سیاسی در جامعه کنونی، نشأت گرفته از این امر

 

باشد که فرهنگ شهدا در جامعه رنگ باخته است و چه بسا

 

تداوم چنین امری باعث واپسگرایی و در نهایت  

 

 


 
 
ساعت ۱٢:۳٠ ‎ق.ظ روز ۱۳۸٦/٧/۱٩  کلمات کلیدی:

لا اله الا الله محمد رسول الله و علی ولی الله

انا لله و انا الیه راجعون

نقل است که وقتی ابرهه برای تخریب خانه خدا حرکت کرد ،‌در سر راه شتر های

 عبدالمطلب(از بزرگان قریش ) را تصاحب نمود.

عبدالمطلب برای باز پس گیری شتر هایش به میان لشگر ابرهه و رفت .

عبد المطلب-كه صرفنظر از شخصيت اجتماعى-مردى خوش‏سيما و با وقار بود

 همينكه وارد خيمه ابرهه شد و چشم ابرهه بدوافتاد و آن وقار و هيبت را از او

مشاهده كرد بسيار از او احترام‏كرد و او را در كنار خود نشانيد و شروع بسخن با او

 كرده پرسيد:

حاجتت چيست؟

عبد المطلب گفت:حاجت من آنست كه دستور دهى‏دويست‏شتر مرا كه بغارت

برده‏اند بمن باز دهند! برهه گفت:

تماشاى سيماى نيكو و هيبت و وقار تو در نخستين ديدار مرامجذوب خود كرد ولى

 خواهش كوچك و مختصرى كه كردى‏از آن هيبت و وقار كاست!

آيا در چنين موقعيت‏حساس وخطرناكى كه معبد تو و نياكانت در خطر ويرانى و

انهدام است،و عزت و شرف خود و پدران و قوم و قبيله‏ات در معرض هتك و زوال

 قرار گرفته در باره چند شتر سخن مى‏گوئى؟!

عبد المطلب در پاسخ او گفت:«انا رب الابل و للبيت رب‏»!

من صاحب اين شترانم و كعبه نيز صاحبى دارد كه از آن‏نگاهدارى خواهد كرد!

ابرهه گفت:هيچ قدرتى امروز نمى‏تواند جلوى مرا از انهدام‏كعبه بگيرد!

عبد المطلب بدو گفت:اين تو و اين كعبه!

...

این آخرین پست این وبلاگ است !

وبلاگی که به عشق شهداء تاسیس شد و تنها از آنان و عشق حقیقی می

 نوشت.

با خبر شدم که فیلم تخیلی اخراجی ها که که بدلیل ساختار ضعیف هنری اش

 جای هیچ حرفی را باقی نگذاشته است قرار است روز جمعه ساعت ۳۰/۲۲

دقیقه از صدا و سیمایی پخش شود که خیلی ها برای برپا بودن این صدا و سیما

که متعلق به نظام جمهوری اسلامی ایران می باشد ، جان و جوانی خود را داده

 اند!

مردم حق دارند که هرچی که دوست دارند داشته باشند و هرچه که دوست دارند

ببینند . اصلا شهدا رفتند که به مردم این آزادی را هبه کنند . من بی مقدار کی

 باشم که بخواهم جلوی این آزادی را بگیرم.

گفتم که این فیلم وهن شهدا و رزمندگان ماست و دلایلم را نیز بصورت کتبی بیان

 نمودم...

حال که اینگونه هست ، به احترام همان آزادی ای که شهدا به مردم ما اعطا

کردند، من نیز از حق خودم گذشتم و درست( بلا تشبیه )به مانند عبدالمطلب تنها

به سراغ شتر هایم که همین وبلاگم است می روم! و بدینوسیله اعلام می کنم در

اعتراض به هتک حرمت رزمندگان هشت سال دفاع مقدس که امنیت و رفاه و

 بالندگی ما ثمره جانفشانی آنان است ،‌ دیگر هیچوقت قلمم را در اعتلای فرهنگ

 شهدا به کار نخواهم گرفت ! و هیچوقت دیگر تا زمانی که زنده ام نه کتابی می

 نویسم ، نه مقاله ای ، نه نوشته ای در ترویج فرهنگ شهدا !

من اختیار قلمم را دارم و شهدا نیز خود بهتر می توانند از فرهنگ خود در مقابل این

 هجمه سپاه ابرهه دفاع کنند.

این نوشته آخرین وصیت من بود.

راضی نیستم هیچکدام از مسئولانی که در تهیه و پخش این فیلم تخیلی اخراجی

 ها مساعدت کرده اند و حتی آنانی که در پخش این فیلم سکوت کرده اند در

مراسم تشیع جنازه و یا ختم من شرکت کنند.

این آخرین وصیت من است.

می دانم که عمر دست خداست و من نیز بنده مطیع اویم. پس از او می خواهم که

مرگم را برساند تا شاهد این توهین سخیف به مقدساتم نباشم.

وعده دیدار ما پل صراط در قیامت ! در این دنیا صدایم به هیج جا نرسید ! در آن دنیا

در کنار همرزمانم جلویتان را سد می کنیم...